ناودان معنا
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۳/٥ توسط علیرضا فتحیان | پيام هاي شما ()

رستنگاه قرآن شریف ، سرسرای لوح محفوظ است . جایی که قرآن نشان آن را "لدینا " می گوید. و إنه فی أم الکتاب لدینا لعلی حکیم. ( زخرف – 4 ) نشانی که تنها یک بار از آن یاد شده است. جایی که  بلند رتبه است و  دور دست تر از افق بشر.

در این رستنگاه قرآن توده ای معنایی است که باید به  کلمه تبدیل شود. معانی قرآنی  هنوز برای هیچ کس قابل تلاوت نیست.

 

 

 


 

در منزل دوم معانی بی نهایت بلند این آخرین کتاب آسمانی تبدیل به کلمه می شود.

خداوند  ظرف ادبیات عرب را بر می گزیند. زبانی که گفتمان بهشتیان است.

أنا أنزلناه قرانا عربیا لعلکم تعقلون ( یوسف – 235 )

 

در منزل سوم این کلمات منور به معنا بر قلب فراخ خاتم نگین هستی رسول اعظم ( صلی الله علیه و اله ) فرود می آید. نزل به الروح الامین علی قلبک...( شعرا – 193 ) نزل علی محمد ( محمد – 2 ) نزله علی قلبک ...( بقره – 97 )

قلبی که به اذن خداوند انشراح یافته است .  ألم نشرح لک صدرک ( انشراح – 1 )

واسطه میان منزل دوم و سوم حضرت جبراییل است . فرشته ای مقرب و امین که قرآن مدال روح الامینی را بر بالهای معراج پیمایش نصب کرده است.

منزل  چهارم این  هدیه هدایت گر ، جرعه جرعه های  زیست  پیام آور نور و هدایت است .  تاریخ در عبور از دره های ناهموار زر و زور و تزویر  در قالب شأن نزول ها بیان شده است. اهتمام به شناخت شان نزول ،  به خودی خود زمینه آشنایی با اعماق ناشناخته آیات قرآن است.

منزل پنجم ،  کتاب است . مجموعه ای از قلعه های سوره که در خود آیات مروارید را جای داده اند.

خداوند بر اساس آیه مبارک إنا له لحافظون (الحجر – 9 ) در این منزل نیز نگاهبان معانی است.  چنانچه فرمود: أن علینا جمعه و قرانه ( قیامت – 17 )

در این خانه ما میهمان اوییم تا از این مائده ی  آسمانی بهره بریم. فراخی او، عصر ها و نسل ها را در بر گرفته است و  باید در کنار این خوان پهناور،  آیات را تلاوت کرد.

خدا خود همین کلمات منبعث شده از معانی را تلاوت کرده است. تلک ایات الله نتلوها علیک بالحق ( بقره – 252 )

رسول نیز چنین کرده است .  فاذا قراناه فاتبع قرانه ( قیامت – 18 )

امام نیز بدین کار اهتمام دارد .

و امت نیر مامور به آن است.

باید بر روی کلمات تلاوت ، ترتیل ، تدبر و... بسیار اندیشید.

منزل  ششم حوزه بینش ، دانش و کنش ماست. باید آیات در آن ها رسوخ کند و هرکدام از بخش های یاد شده سوره ای از آیات شوند . مجموعه ای سرشار از نور که در قالب کارکردهای قرآن مدار ، بروز و ظهور می کند.

و منزل هفتم که این کلمات به سرزمین مکنون معانی  راه می یابند ،دوران پر طراوت ظهور است - إلی الله مرجعکم جمیعا  ( مایده – 105 )- نشانی  همه ی  ما تا خدا ست .  دورانی که در آن آیات در آینه های تمام قد حیات جلوه می کنند. دورانی که کلمات به معنا تبدیل شده و عدالت الهی در همه جا فراگیر می شود. سوال اینجاست که چگونه قرآن هنوز از منزل ششم عبور نکرده ، به منزل ظهور برسد؟

اکنون در منزل ششم قرآنیم. امت  وقتی در معنا غوطه ور است ، پویا و رو به رشد است و هرگاه در لفظ بماند ، به سکته ی روحی دچار است .

امت  در منزل ششم قرآن باید در حیطه خود و جامعه،  به دنبال بسط اندیشه ی  قرآنی و تجلی آیات آن در تمام عرصه های زیست باشد.

1-امت وقتی برای امر فرج یک دله شد، از جانب خداوند برایش امام مقدر می شود.

کان الناس امه واحده فبعث الله النبیین ...( بقره – 213 )

2- و نشان حیات این امت فراخوانی همگان به خیر و معروف است : ولتکن منکم امه یدعون الی الخیر و یامرون بالمعروف ( آل عمران – 104 )

بر این باورم که تبعیت از حوزه های علمیه ی شیعه  با پشتوانه ی گرانسنگی که دارند ، تمرین عبور از منزل ششم  برای حضور در منزل هفتم قرآن است.

حضور در این عصر و زمانه موهبت بزرگی است که با بهره گیری از فرصت های خدا داده آن ، ما را در زمره یاران قرآن قرار می دهد و گرنه این فرصت طلایی تبدیل به تهدید خواهد شد.