ناودان معنا
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۳/۱۱ توسط علیرضا فتحیان | پيام هاي شما ()

یالت حنایی تر، فدای اشک هایت

حالا چرا کز کرده ای کنج حرایت؟

همراه خوب حضرت شوق و حماسه!

تن پوش تو باران نیزه ، خون ردایت

گرم طواف خیمه ای، پس کعبه ات کو؟

گودال مروه ، خیمه ی آتش صفایت

پیشانی ات زخمی است، گویی سنگ خورده

پیچیده در دشت بلا لبیک هایت

افتاده  سیمرغ تو در  معراج گودال

آیا خبر داری ازآن سی مرغ هایت

سی مرغ هایی که نماز عشق خواندند

پشت امام  تشنه ی قبله نمایت

دست رقیه یال هایت را که مس کرد

خونرنگ شد از گریه ی یال حنایت

ای ذوالجناح تشنه ی پرواز ! اینجا

شوقی فتاده در ره دارالشفایت

29 آذر 1389