ناودان معنا
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۳/۱۳ توسط علیرضا فتحیان | پيام هاي شما ()

قرآن چقدر غریب است در سرزمین دل ما؟

آیات را طوطی وار می خوانیم و دل خوش  کرده ایم به شفایش.

این آیات را بنوش:

و لقد اتینا داود منا فضلا

ما داوود را به فضل و کرم خود فزونی بخشیدیم

یا جبال اوبی معه

ای کوه ها ! با تسبیح و نغمات او هم نوا شوید

والطیر

و شما ای پرندگان ! شما نیز

و النا له الحدید

و آهن سخت را چون موم بر دست او نرم گردانیدیم.

ان اعمل سابغات و قدر فی السرد

و به او دستور دادیم از آهن زره فراخ و گشاده بساز با حلقه هایی به یک اندازه  و یک شکل

واعملوا صالحا

و خود با قومت همه نیکوکار باشید

انی بما تعملون بصیر

من کاملا به هر چه می کنید ، بینایم . سبا - ١١

 


حضرت صاحب الامر ( عج ) میراث دار همه انبیا و اولیای الهی در تمامی اعصار است.

بی شک پژواک نغمات داوود ( علیه السلام ) از حنجره ی تابناک او  منتشر خواهد شد.

ماه مبارک رجب بهانه خوبی است برای مرور در اعماق ناپیدای همین آیه.

سوال اینجاست که آیا آهن بی اختیار خود در دست داوود ( ع ) موم شد؟

باور من این است که شوق ذوب شدن در آهن بود و داوود با اختیار آهن توانست سختی آن رابشکند و به موم تبدیل کند.

آی اهالی رجب !

دل های سخت ما تا به نرمی تمایل پیدا نکند ، در دست های صاحب الامر موم نمی شود.

او نیامده تا ما را به زور به شاهراه هدایت بکوچاند.

بیا و رجب دست های مولای مظلوم و کم یارمان را بطلب . بگو آقا ! این سختی ها فدای شما . من آماده ام بشکنم . غرور و قلدری را به دور افکنم . من
آماده ی موم شدنم . آقا ! بیا و از فضل مرا در پیچه مهرت موم کن.

رجب صبح تا شام و بخصوص در قنوت نمازهایت فراوان هلهله کن که :

اللهم لین قلبی لولی امرک

خدایا  دلم را در دست مولایم موم کن .

آمین .