ناودان معنا
 
نوشته شده در تاريخ ۱۳٩٠/۳/۱ توسط علیرضا فتحیان | پيام هاي شما ()

به پیشواز روز زن رفته ایم . همه جا سخن از هدیه ای است که لبخند بر لب های مادر و یا همسری بکارد.

ایرانی همین قدر زلال است  . در میان این همه گرد و غبار سیاسی هنوز عشق جاری است.

نبض زندگی می تپد.

هنور نسیم مهر عقیم نشده است.

هنوز ابرهای باردار  مشتاق باران در سرزمین ایمانی مایند.

به رغم مدعیانی که منع عشق کنند ، هنوز دره ها برای رودهای جاری تا دریا آغوش گشوده است.

زن - در همه نقش های مادری و همسری - سفره آب زیر زمینی است که برای ریشه های تشنه رویش فصل امید است.

افسوس که  جامعه ای که از دامن زن به معراج رسید ، اکنون شاهد فریبایی دخترکانی است که نگاه ها را تسخیر می کنند.

افسوس  مدعیان رواج دین و شریعت و مهدویت ، پشت شیشه های دو جداره ، شاهد پیاده روهای گناه ، خیابانهای عصیان و بزرگراههای فسقند .

 و البته پرده ها را کشیده اند تا غیرتشان گل نکند.

سفره های آب زیر زمینی شیعه ، حیای زنانی است که تمامی دشت های غیرت مردانه  را سیراب می کنند.

و بی جهت نیست که سینمای متول و ملون  در سی ساله اخیر با مدد دولت ها  و با رانت های دیده بانان مزدور ، چاه های عمیق زده اند تا این آب های زیر زمینی را بخشکانند.

افسوس ، میوه ی  هنر این سرزمین کرمو است .

هنجار شکن ها بهتر از ما نقاط آب زیر زمینی را می دانند .

دولت ها راهنمای راست می زنند و به حفظ اصول تظاهر می کنند ، اما به چپ می پیچند.

قرنها گذشته است و در بازار برده فروشان ، هنوز یوسف غیرت و حیا را به امید بهره مندی خود می خرند .

یادتان هست أکرمی مثوای  را؟ و عسی أن ینفعنا را؟

دوستان !  کرامت وبزرگداشت واقعی مقام زن ، خلع ید از کسانی است  که حیای این سرزمین را به ثمن بخس کسب رأی  و ماندن در اریکه قدرت فروخته اند.

به مادر و همسرم این روز مبارک را تبریک می گویم و از آستانه ی کریمه ی فاطمه ی اطهر ، برای بقای حیا و غیرت در این سرزمین  استمداد می طلبم .