دو امدادی

جان همه گل های محمدی که برای صلوات من و تو عطر می پاشند

جان همه پله ها که گاه دست ها به آن دخیل می بندند و گاه  سنگینی پاها را تحمل می کند تا من و تو را به پشت بام برساند

جان همه ابرهای باردار که برای بارش پا به ماهند

جان همه کاشی های مناره حرم حضرت باب الحوایج  عباس ( ع ) که از همان دور با  کاشی های مناره حرم ارباب عقد اخوت بسته است

جان همه مژه های خیس از اشک که ملایک بالهایشان را به آن متبرک می کنند

جان همه کبوترهای جلد حرم امام ریوف علی ابن موسی الرضا ( ع)

جان تارهای بغض شب نشین ها که در پود لحظه های مناجات می تنند

در این رجب زیبا هر وقت بال هایت را نسیم دوست برد ، با دعای خیری خبرم کن.

بال و پر من مدتی است با پرواز قهر است.

رجب دو امدادی است . کمکم کن.

خدا  دعایی که  در حق دیگران می کنی ، به دیده کرم مستجاب می کند.

/ 3 نظر / 6 بازدید
حنان

از خودتان آموختیم که ادبار مقدمه اقبال است... از خودتان آموختیم امید بال آدمی ست که... از خودتان آموختیم که باور کنیم انا غیر مهملین لمراعاتکم را خدا را سوگند میدهم به حال حضرت صدیقه طاهره در چنین شبی، و به احوال امام حی در این عرصه، که امشب بر دل شما و بر دل اهالی شوق، نور بیکران بریزد و خداوند مهربان را سوگند میدهم به آیه "له مقالید السماوات و الارض"که امشب همه ی قفلها وهمه ی گره ها را به آب نهر رجب بشوید. خدا را به طنین دق الباب بهشت که "یا علی،یا علی" ست سوگند میدهم همه ی آدمها را معرفت و عشق بدهد و از شیعیانی قرار دهد که در جامعه ی کبیره ذوب شدند. خدا را به حال بندگان مقربش در سحرگاه مسجد گوهرشاد قسم میدهم که مارا امام رضایی کند. چه باک ازینکه شکسته و ملول و خسته باشیم، چه باک که کوزه شکسته ای باشیم در کنج پستویی،مگر نه اینکه "مال بد بیخ ریش صاحبش است"؟! خود مهربانش میداند که جایی نداریم، امشب دعا میکنم خدا از ته مانده ی خاک ما به آب پرطراوت ولایت ، کوزه ای نو بسازد در خور بندگی اش. امشب دعا میکنم خدا ظرف دلهایمان را با فوت کوزه گری اش بدمد، "ونفخت فیه من روح

gandolf

چقدر دلم عجیب گرفت از قسم هایی که دادید. از خواهشی که کردیداز هرکسی که این جا را می خواند. از هرکسی.. شما هم برای ما دعا کنید.شما برای زنده شدن دلهای از احتضار گذشته دعا کنید

حریم

پرسید کدام راه نزدیکتر است؟ گفتم به کجا! گفت به منزلگه دوست گفتم تو مگر فاصله ای میبینی: بین تو و آنکس که دلت خانه ی اوست