امام زمان مظلوم

 در مذاکرات روز سه شنبه  ششم تیرماه مجلس شورای اسلامی، صدای نمایندگان موافق و مخالف درباره اعتبار نامه نماینده مبارکه را می شنیدم . نماینده ای که متهم به جعل عناوین و مدارک بود . اتهامی که حتی موافقانش هم آنرا تایید کردند . البته گفتند که طفلک متولد سال 59 است و جوان ، حیف است حالا که از نسل جوان یکی به عنوان نماینده آمده ،  به او گیر بدهیم.ببخشید و اعتبار نامه اش را تایید کنید.

حتی به آقای توکلی وآقای نادران گفتند این نماینده همسن کوچکترین فرزند شماست !! خلاصه نماینده ای که با دارا بودن دکترای دامپزشکی چند نوک به علوم سیاسی هم زده بود ، برای دفاع از خود پشت تریبون رفت . او - مثل همه سیاسیون سخنران - می دانست که باید فضای مجلس را عاطفی کند . اینجا بود که پس از توضیحات کوتاهی که داد متنی در ابراز ارادت به امام زمان علیه السلام  خواند و در نهایت هم کمی تا قسمتی صدای زلالشان لرزید. خدا از ایشان این ارادت خالصانه را قبول کند .

اینکه مجلس به این نماینده آفتابه دزد رای داد عجیب نیست . توجیه آن بماند برای سیاسیون کهنه کار و سیاسیون تازه وارد مجلس.

واقعا اگر  قرارباشد جعل سند و مدرک اتهام شود ، آنوقت باید در شهر هر آنچه هست گیرند.

من دردمند دردی دیگرم. درد من اینست که یک متهم برای مدیریت جلسه ای که به اتهامش رسیدگی می کردند ، چه آسان از امام زمان مظلوم مایه می گذارد.

این ابراز ارادت نیست . سوء استفاده  است . مگر قرار است هر وقت کمیتمان لنگ شد ، پناهنده آخرین ذخیره خدا باشیم . این سیاست  کجایش عین دیانت است ؟

نکته دردناک اینکه از نمایندگانی که پشت سر هم اخطار قانون اساسی  و اخطار آیین نامه دادند ، هیچکدامشان به یاد نیاورد که نباید  از امام زمان مظلوم به عنوان دستگیره استفاده کرد.

دردناک تر آنکه مردم در روز چهارشنبه نامحرم بودند و مذاکرات پیرامون چند نماینده دیگر  غیر علنی اعلام شد.

خدایا این امام مظلوم را از دست ما سیاست زده های دین باخته نجات بده.آمین

/ 1 نظر / 15 بازدید
حنان

سلام خطبه ی 25 نهج البلاغه: خدایا من از اینها خسته ام ، اینها از من. مرا از اینها بگیر. همیشه از خودم میپرسیدم یعنی ما هم مشمول این نفرین امیرالمومنین هستیم؟ من از هزار توی مجلس سردر نمیاورم اما آن روز شنیدم که برای کمیسیون فرهنگی مجلس فقط 9 نفر داوطلب شده اند. در حالیکه سیاست خارجی بیشترین داوطلب را داشته. با خودم میگفتم: فرهنگ ما که مشکلی ندارد! همین نه نفر هم زیاد است. نیمه ی شعبان که میشود از شوق بچه ها برای آذین کوچه ها به شوق می آیم و به درد! امام زمانی که یا نداریمش یا اگر هم سالی یک بار ، خدای نکرده هفته ای یک روز ، داشته باشیمش در حاشیه نگه میداریم مبادا به متن زندگی خللی وارد شود، مبادا جای چیزی تنگ شود! به خودم در برابر ایشان که فکر میکنم باز هم با شرم میگویم : یا ابانا استغفرلنا انا کنا خاطئین