گوش آب

هیچ دانید که در گوش آب چه گفته اند که چنین سرگردان در جهان می گردد؟

آیا چه می جوید؟

آیا این چه درد است که در جهان افتاده که آرام و قرار از جهان برده؟....

مکاتیب قطب ابن محیی . مکتوب 158

/ 2 نظر / 9 بازدید
قاصدک

سلام شاید راز اینکه نگاه کردن به دریا ثواب دارد، بی ربط به این شیدایی آب نباشد... یادم است عزیزی میگفت معنای آب از عباس (ع) جدا نمیشود... نمیخواهم از فضای نوشته ی قطب خارج شوم اما این مقدمه ی کتاب سقای آب و ادب ،نوشته ی سیدمهدی شجاعی ست، شاید نوشتنش خالی از لطف نباشد: چه والا مقام و بلندمرتبه است حسین(ع) که عباسش را در آستانه ی عروج عاشورا از مسجدالحرام سیر داد به مسجدالاقصای کربلا -که: بارکنا حوله لنریه من آیاتنا- و چه هماهمت و بلند آشیان است عباس (ع) که با دو بال عشق و ادب به سوی آسمان هفتم "دنی فتدلی" پرکشید و در مقام قرب حسین(ع) به منزلتی بی بدیل رسید و در قابی از قوس بازوان حسین(ع) ماوا گرفت و قاب قوسین او ادنی...

قاصدک

و نکته ی دیگر: آموخته بودم که صدای زیبای حرکت رود و صدای حیاتبخش آبشار حاصل جنگیدن قطره های آب با سنگهای پیش روی آنهاست... گاهی فکر میکنم موسیقی زندگی من چیست؟ آیا زیباست؟ یا ریتم یکنواختی از شکایت کردن در برابر مشکلات است!؟ و از ذهنم میگذرد که صدا از بین نمیرود! میماند تا یکی از شاهدان قیامت ما باشد خدا به حیات همه ی ما نوای نی بدهد انشالله.