حک

آقا ! لب خشک باور ما ترک است

با توست که طعم باورم با نمک است

بر این دل جلد ساحلت  آقاجان !

می دانی که نگاه دریات حک است

/ 1 نظر / 3 بازدید
gandolf

این دو بیت اول که می شود قضیه ی مرغ و تخم مرغ بلا نسبت . به همان اندازه که باور داری، امام داری و بعد ..امام می شود نمک باور تو؟ واقعا باور از کجا شروع می شود؟ چه چیزی تبدیل به باور می شود؟ ریشه باور کجاست؟