ناودان

افسوس

محل درک عبور باران

  ناودان تنگ و باریک فهم ماست

و افق ما تنها

پشت بام باور ماست

در حالی که ابرها

مشتاق تنها یک نگاه مایند

   تا ببارند

16 بهمن 1389

#
/ 4 نظر / 3 بازدید
.

کدام ابرها؟ کدام نگاه ما؟ شوقی که خاموش شده را از کجا باید بارور کرد.

حنان

سلام به نظرم وقتی حضرت امیر لحظه ها را به ابر تشبیه میکنند یعنی هر لحظه باردار یک معنای شرجی ست. نمیدانم باید چه کنم که دایره ی فهمم وسیع شود و هو الذی ینزل الغیث.... باران نمادی از خوف و رجا... بران ببار تا نفست خیسمان کند...

حریم

نوشته های شما همیشه برای من الهام بخش بوده و هست همگی با داشتن عمق معنی زیبا هستند

فاطمه رهروی

افسوس که ذره ذره عالم در انتظار طلوع فهم ما در سرزمین جاودانگی خالی شدن از خویش است اما قدم های لرزان طلب ما هنوز به ابتدای راه نیز گام ننهاده، افسوس که فرصت ها رو به غروب است و اندیشه مان هنوز در تردید طلوع..................براستی چگونه میتوان طلب را تا اوج بیتاب شدن ذره ذره وجود و لمس اضطرار اوج داد تا مقصد حاصل شود و فرج واقع؟